Jakie dokumenty „wchodzą” do KSeF, a które mogą być wystawione poza KSeF?
Dokumenty, które koniecznie muszą być wystawione za pośrednictwem Krajowego Systemu e-faktur
- krajowe faktury sprzedaży B2B,
- faktury zaliczkowe i końcowe,
- faktury korygujące,
- faktury uproszczone — o ile podatnik nie korzysta z przewidzianych przepisami czasowych wyłączeń.
Dokumenty pozostające poza systemem KSeF to m.in.:
- faktury pro forma,
- noty obciążeniowe i uznaniowe,
- dowody wewnętrzne,
- paragony fiskalne i rachunki w sprzedaży detalicznej,
- faktury dotyczące procedur OSS/IOSS/SME,
- oraz inne przypadki, które ustawa wprost wyłącza z raportowania w KSeF.
B2B, B2C i sprzedaż zagraniczna – jak podejść do fakturowania po zmianach? KSeF: system teleinformatyczny, a sprzedaż
1) Sprzedaż krajowa B2B – obszar, gdzie KSeF ma największy wpływ
Dla sklepów internetowych największa zmiana dotyczy krajowych transakcji B2B. W praktyce warto przygotować się na potrzeby takie jak:
- wymaganie NIP przy zakładaniu konta firmowego i jego weryfikacja (np. w VIES lub wykazie podatników MF),
- jasne rozróżnienie klientów B2B i B2C w systemie,
- osobna seria numeracji dla faktur wystawianych w KSeF,
- przemyślany proces korekt (np. gdy podano błędny NIP: korekta „do zera” i wystawienie nowej faktury).
Przy dużej liczbie zamówień dochodzi też kwestia techniczna: czy wysyłać faktury do KSeF na bieżąco (tryb interaktywny), czy grupowo w paczkach (tryb wsadowy). Ta decyzja wpływa na wydajność zintegrowania z KSeF, sposób obsługi błędów i czas uwierzytelnienia się w systemie.
2) B2C – faktury dla konsumentów
W sprzedaży konsumenckiej KSeF nie zastępuje kasy fiskalnej ani paragonu. Standardowy scenariusz pozostaje taki:
- sprzedawca ewidencjonuje sprzedaż na kasie i wydaje paragon,
- fakturę zakupową dla konsumenta wystawia się na żądanie lub dobrowolnie (jeśli sklep tak działa),
- fakturę B2C można wystawić w KSeF dobrowolnie albo poza KSeF — jak dotychczas.
Dla porządku procesowego często opłaca się rozdzielić numerację: osobna seria dla B2B (KSeF) oraz osobna dla B2C wystawianych poza KSeF.
3) Sprzedaż zagraniczna: OSS, IOSS oraz B2B cross-border
B2C w UE (OSS)
Jeśli sprzedaż do konsumentów z innych krajów UE rozliczasz w procedurze OSS, to co do zasady takie transakcje są wyłączone z obowiązkowego raportowania w KSeF. Dokumentowanie odbywa się według reguł OSS (w tym stawek VAT kraju nabywcy), a ewentualna faktura nie jest „przepuszczana” przez polski KSeF.
Import B2C z krajów trzecich (IOSS)
Analogicznie, sprzedaż rozliczana w IOSS nie podlega obowiązkowi fakturowania w KSeF — rozliczenie realizuje się w ramach deklaracji IOSS.
B2B cross-border (UE i poza UE)
W transakcjach B2B z kontrahentami zagranicznymi (np. WDT, eksport, usługi dla firm z UE i spoza UE) temat jest bardziej zniuansowany. Zasadniczo KSeF dotyczy faktur dokumentujących czynności opodatkowane w Polsce. Jeżeli miejscem opodatkowania jest inne państwo, obowiązek KSeF może w ogóle nie powstać. Jednocześnie przepisy nie wykluczają dobrowolnego wystawiania części takich faktur w KSeF — ale to powinno wynikać z przemyślanego modelu pracy uzgodnionego z księgowością.
Dla e-sklepu kluczowe jest więc właściwe oznaczanie transakcji w systemie:
- wyraźne odróżnienie sprzedaży OSS/IOSS od „standardowej” sprzedaży,
- rozróżnienie zagranicznych transakcji B2B opodatkowanych w Polsce od tych opodatkowanych za granicą,
- przypisanie prostych reguł do typów sprzedaży: „faktura w KSeF” / „faktura poza KSeF” / „brak faktury – tylko paragon lub dokument lokalny”.